Estética e periodoncia, tratamento rehabilitador

En moitas ocasións, ao facer o diagnóstico dunha enfermidade periodontalatopámonos que despois de realizar os estudos oportunos chegamos á conclusión de que para a súa erradicación necesitamos operar as encías. Coa cirurxía de encías non buscamos en xeral (salvo casos puntuais onde colocamos algún inxerto) recuperar o óso perdido, senón estabilizar a enfermidade no momento no que está, é dicir, buscamos que non avance para manter os dentes o maior tempo posible.

O obxectivo da cirurxía é eliminar as bolsas periodontais, que non son máis que uns espazos que se forman entre a superficie da encía e do óso que rodea aos dentes. No fondo destas bolsas hai un metabolismo microbiano que fai que se perpetúe o proceso ao non poder llegar ao fondo da bolsa (cando esta é profunda) cos medios convencionais de hixiene oral.

Ao realizar a cirurxía eliminamos un colarete da encía inflamada ao redor do dente e ao mesmo tempo levantamos un colgaxo para poder desbridar todo o fondo da bolsa e alisar o óso afectado poa enfermidade. A continuación, suturamos a encía sobre unha base ósea san e por suposto xa sen bolsa, con iso buscamos aparte de eliminar todo o proceso inflamatorio-infeccioso, o poder realizar logo unha hixiene correcta.Boca con periodontitis

Isto leva como contrapartida que ao cambiar a encía de posición (eliminamos a bolsa) os dentes queden "máis longos" e tanto máis canto maior sexa a perda de óso. Isto é un handicap no sector anterior, sobre todo se o paciente ten sonrisa xinxival. Nestes casos para evitar este fenómeno séguese unha técnica máis conservadora nestes sectores, e se non é posible pola gravedade da enfermidade, haberá que realizar un tratamento rehabilitador estético do fronte anterior unha vez curada a enfermidade de base.