|
Cirurxía
estética das enxivas
En
ocasións hai doentes cunha liña de sorriso amplia
que detectan unha retracción da enxiva nun ou varios
dentes e que lles afea o sorriso. Hoxe en día para
solucionar estes problemas hai técnicas de cirurxía
mucoxinxival plenamente contrastadas cuns resultados moi aceptables.
É
evidente, como sempre, que primeiro hai que facer un diagnóstico
correcto do caso, analizar as causas e logo elexir a técnica
axeitada para o seu caso particular.
 Antes
de nada hai que descartar que exista unha enfermidade
periodontal de base (piorrea), nese caso primeiro hai
que tratar esta. Unha vez analizado o caso e obtidas as conclusións
oportunas tomamos a decisión de mellorar a estética,
para iso podemos facer dende un inxerto subepitelial (neste
caso tomamos un inxerto de texido conxuntivo do paladar e
o trasladamos á zona da recesión, o cal a súa
vez o cubrimos con enxiva de esa zona); ata facer un colgaxo
de doble papila (tomando a enxiva de ambos lados da recesión
para unila no centro) ou ben colocando unha membrana de  politetrafluoretileno
que nos leva a unha rexeración tisular guiada pola
propia membrana.
Podemos
tamén alongar uns dentes curtos simplemente facendo
unha xinxivectomía, é dicir, sacando parte da
enxiva que pode estar recubrindo a coroa dos dentes.
É
típico tamén que tras movementos de ortodoncia
se poidan comezar a expoñer raíces de algúns
dentes, estas retraccións as podemos frear cun inxerto
xinxival libre tamén obtido do paladar que trasladamos
á base da recesión para crear nesa zona unha
banda de enxiva forte coa función de evitar que siga
a retracción. Nunha segunda fase podemos traer esa
enxiva firme que agora xa temos cara a coroa para tratar de
cubrir a recesión.
Hai
múltiples técnicas de microcirurxía
que nos axudan a mellorar ese sorriso.
|
