|
Estética
e Periodoncia
En moitas ocasións ó facer o diagnóstico
dunha enfermidade periodontal atopámonos que despois
de realizar os estudios oportunos chegamos á conclusión
de que para a súa erradicación necesitamos operar
as enxivas. Coa cirurxía de enxivas non buscamos en
xeral (salvo casos puntuais onde colocamos algún inxerto)
recuperar o óso perdido, senón
estabilizar a enfermidade no momento en que está, é
dicir, buscamos que non  progrese
para manter os dentes o maior tempo posible.
O
obxectivo da cirurxía é eliminar as bolsas periodontais
que non son máis que uns espacios que se forman entre
a superficie da enxiva e do óso que rodea ós
dentes. No fondo destas bolsas hai un metabolismo microbiano
que fai que se perpetúe o proceso ó ser imposible
poder chegar ó fondo da bolsa (cando esta é
profunda) cos medios convencionais de hixiene oral.
Ó
realizar a cirurxía eliminamos un collarete da enxiva
inflamada arredor do dente e ó mesmo tempo levantamos
un colgaxo para poder desbridar todo o fondo da bolsa e alisar
o óso afectado pola enfermidade. A continuación
suturamos a enxiva sobre unha base ósea sana e por
suposto xa sen bolsa, con iso buscamos aparte de eliminar
todo o proceso inflamatorio-infeccioso, o poder realizar logo
unha hixiene correcta.
Esto
leva como contrapartida o que ó cambiar a enxiva de
posición (eliminamos a bolsa) os dentes quedan máis
longos e tanto máis canto maior sexa a perda de
óso. Isto é un handicap no sector anterior,
na liña de sorriso, sobre todo se o doente ten sorriso
xinxival. Nestes casos para evitar este fenómeno séguese
unha técnica máis conservadora nestes sectores
e se non é posible pola gravidade da enfermidade haberá
que realizar un tratamento rehabilitador estético do
frente anterior unha vez curada a enfermidade de base.
|
