Especialidades

Consideracións bucodentais

Halitose: Recomendacións para evitar o mal alento

Halitose, causas e recomendacións para evitar o mal alento

A halitose, mal alento ou mal cheiro oral son todos sinónimos dunha mesma condición.
A halitose é unha condición común que afecta a un 25% da poboación xeral. Ten unha gran repercusión social. Á maioría dos pacientes cáusalles vergoña e afecta á súa vida cotiá.
A halitose pode ter múltiples causas, sendo as de orixe intraoral as máis comúns. En preto do 85% de todos os casos de halitose o problema atópase na boca, sendo a * xenxivite, a periodontite* e a lingua saburral** ( acúmulo de substancia esbrancuxada no dorso da lingua) as principais causas.
As persoas cunhas enxivas sas tamén poden padecer halitosis, esta é causada por impactación de comida, bacterias, glóbulos brancos e células epiteliais descamadas que se acumulan principalmente no dorso da lingua.
A lingua posúe a maior cantidade de carga bacteriana que calquera tecido oral e fai a maior contribución ao número total de bacterias presentes na saliva. O dorso da lingua é o principal sitio onde se producen os compoñentes que provocan o mal cheiro.
A degradación microbial na cavidade oral é a principal causa do mal cheiro. Debido a ese proceso, fórmanse compostos volátiles de xofre. Estes compostos son principalmente producidos por bacterias anaerobias presentes na boca. A maioría destes microorganismos presentes na halitose están relacionados coa periodontite.
Unha pobre hixiene oral, presenza de placa, carie, acumulación e putrefacción de restos de comida e próteses mal hixienizadas contribúen a esta degradación microbial e por tanto ao mal alento.
A periimplantite (infección dun implante), pericoronarite (típica infección ao redor dunha moa do xuízo), ulceraciones orais recorrentes, e a xenxivite herpética están tamén descritos como causantes do mal alento.
Outra das posibles causas da halitose é a xerostomia ou boca seca. Ten múltiples causas como poden ser enfermidades sistémicas (Síndrome de Sjogren, Diabetes…) ou por efecto secundario de moitos medicamentos como antihipertensivos ou antidepresivos. Estes pacientes normalmente posúen un maior volume de placa nos dentes e na lingua, o cal provoca mal cheiro. Isto é debido á falta de saliva e por tanto á falta da súa actividade antimicrobiana. Esta condición á súa vez aumenta a frecuencia de carie.
Só o 10% das causas de halitose son de causa extraoral como poden ser a sinusite, obstrución nasal ou problemas nasofaríngeos. É moi importante saber que as halitoses de causa extraoral poden ser o signo dunha enfermidade sistémica subxacente. Por tanto podería ser necesario nestes casos organizar consultas con outros especialistas médicos para poder tratalo.
En contra do que moita xente cre, en menos do 2% dos casos a halitose é producida por problemas de estómago.

O mal alento matinal

Non é halitose propiamente dita senón que é un estado fisiolóxico temporal. Isto é debido á diminución de produción de saliva durante a noite, o cal aumenta a formación de bacterias anaerobias causando o típico mal alento matinal. O problema desaparece en canto procédese ás medidas de hixiene rutineiras.

Tratamento e recomendacións

Os dentistas e periodoncistas son os primeiros profesionais en detectar e abordar este problema, xa que os propios individuos normalmente non detectan o seu propio mal alento, sendo comunmente advertido por familiares, parella ou amigos.
En maioría dos casos a halitose pode ser tratada mantendo unha correcta hixiene dental e lingual (mediante o uso de raspadores linguais) e co uso de enxaugues bucais antisépticos como a clorhexidina. A clorhexidina é o produto máis eficaz contra a placa. Os dentífricos, que conteñen fluoruros, zinc ou triclosán parecen tamén ter un efecto beneficioso na redución do mal cheiro oral durante un período de tempo limitado.

  • Deberá cepillarse os dentes tres veces ao día: recentemente levantado pola mañá, despois da comida do mediodía, e inmediatamente antes de deitarse pola noite.
  • Tras a hixiene dental, deberá cepillar, co cepillo sen pasta de dentes, tamén os carrillos e a lingua, procurando chegar nesta o máis cara atrás posible. Esta operación pódese realizar máis doadamente usando no canto do cepillo un limpador ou raspador lingual (de venda en calquera farmacia).
  • En caso de comer fóra de casa, deberá realizar a limpeza tal e como se indicou en canto teña posibilidade de facelo. Se non hai máis remedio pódese, excepcionalmente, prescindir da limpeza do mediodía, pero de ningún modo deben deixar de practicarse a matinal e a nocturna.
  • Debe evitar ter a boca seca. Se se ten tendencia ocasional á secura de boca, pódese corrixir masticando unha goma de mascar sen azucre.
  • Tamén é conveniente practicarse unha limpeza bucal profesional cada seis meses aproximadamente.

Recoméndase visitar ao seu periodoncista para revisión e eventual tratamento.

Na nosa clínica dispoñemos dun departamento especializado en halitose co que poderemos solucionar os seus problemas de mal alento.

Síganos

Na nosa canle de Youtube, segunda canle de odontoloxía a nivel mundial, atopará numerosos vídeos en 3D con explicacións detalladas de máis de 55 tratamentos distintos e subtitulados en 12 idiomas diferentes.